Այնպես, ինչպես կա
4 °
Երեւան
21:29:20
24
Նոյեմբեր


Լրահոս
13:57 24/11/2014Ի՞նչ 40 երկիր
ՀԱՍԱՐԱԿՈւԹՅՈւՆ
ԴԵՊԻ ԱՆԿԱԽՈւԹՅՈւՆ ՃԱՆԱՊԱՐՀԸ 14:10 19/09/2009

ԴԵՊԻ ԱՆԿԱԽՈւԹՅՈւՆ ՃԱՆԱՊԱՐՀԸ

1991 թ. սեպտեմբերի 21-ին Հայաստանն ընտրեց անկախ պետականության ուղին

1991 թ. վաղ գարնանը Խորհրդային Միության առաջին եւ վերջին նախագահ Միխայիլ Գորբաչովը վերջին փորձն էր անում՝ փրկելու կայսրության անխուսափելի փլուզումը: Մարտի 17-ին անցկացվեց Խորհրդային Միությունը պահպանելու հանրաքվե: Բնակչության մոտ երեք քառորդը կողմ արտահայտվեց խորհրդային երկրի գոյությանը: Հայաստանը հինգ այլ հանրապետությունների հետ՝ Վրաստան, Մոլդովա, Լատվիա, Լիտվա, Էստոնիա, բոյկոտեց հանրաքվեն: Մարտի 1-ին Հայաստանի Գերագույն խորհուրդը մերժել էր հանրաքվեի անցկացումը երկրի տարածքում եւ որոշում ընդունել վեց ամիս հետո անցկացնել անկախության ի'ր հանրաքվեն:
Դեռ 1990 թ. օգոստոսի 23-ին Գերագույն խորհուրդն ընդունել էր Անկախության հռչակագիր, որով Հայաստանի նոր` ոչ կոմունիստական իշխանություններն ընտրել էին ազատ եւ անկախ պետություն կերտելու ճանապարհը: Փաստաթղթի տակ դրված էր Գերագույն խորհրդի նախագահ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի ստորագրությունը, տեքստն առաջին անգամ ընթերցեց խորհրդարանի պատգամավոր Արամ Մանուկյանը:
«Այդ փաստաթուղթը մինչեւ այսօր քաղաքական առումով անխոցելի է, իրավական առումով՝ անկրկնելի, եւ ոչ մի քաղաքական ուժ ստվեր չի գցում այդ փաստաթղթի վրա: Դա ռոմանտիկ ժամանակների փաստաթուղթ է, բայց պրագմատիզմը, իրատեսությունը խորն են»,- տարիներ անց հպարտությամբ հիշում է Մանուկյանը:
Հռչակագրի ընթերցման համար Արամ Մանուկյանը պատահական չէր ընտրվել: 1918 թ. հայկական առաջին հանրապետության իրական հիմնադիրներից հենց Արամ Մանուկյան ազգանունով հայորդին էր, որը անուրանալի ներդրում էր ունեցել Հայաստանի անկախության գործում: Ըստ էության, 70-ամյա ընդմիջումից հետո վերականգնվում էր Հայաստանի անկախությունը, եւ պատահական չէ, որ 1990 թ. օգոստոսի 23-ի փաստաթղթում ասվում էր. «... զարգացնելով 1918 թ. մայիսի 28-ին ստեղծված անկախ Հայաստանի Հանրապետության ժողովրդավարական ավանդույթները, խնդիր դնելով ստեղծել ժողովրդավարական, իրավական հասարակարգ, հռչակում է անկախ պետականության հաստատման գործընթացի սկիզբը»:
Հայաստանի ղեկավարության համար ակնհայտ էր Խորհրդային Միության փլուզման անխուսափելիությունը. հռչակագրի ընդունումից հետո հիվանդ կայսրությունը գոյությունը քարշ տվեց ընդամենը16 ամիս: Տնտեսությունն անելանելի վիճակում էր, ընդլայնվել էին կենտրոնախույս ուժերը, տեղի էին ունենում անկառավարելի գործընթացներ, որոնք արագացնում էին կայսրության վախճանը:
Իր հայտնի` «Գնացքից թռչելու ժամանակն է» հոդվածում Հայոց համազգային շարժման գաղափարախոս Վազգեն Մանուկյանը գրում էր. «Եթե փորձ արվի կոպիտ միջամտությամբ կանգնեցնել երկրում տեղի ունեցող գործընթացը, ապա կարճատեւ դադարից հետո դա անխուսափելիորեն կհանգեցնի քաոսի, պայթյունի, եւ կայսրությունը կսկսի քանդվել ավելի մեծ արագությամբ: Այդ դեպքում մեզ սպառնում է կայսրության փլատակների տակ մնալու վտանգը: Ցանկալի է ոչ թե պայթյունի շնորհիվ ձեռք բերել մեր անկախությունը, այլ այդ քայքայումը դիմավորել որպես արդեն անկախ պետություն՝ ճանաչված աշխարհի այլ պետությունների կողմից»:
Այդ տարիներին Հայաստանի քաղաքացիների մեծ մասն անգամ չէր պատկերացնում, թե ինչպես է հնարավոր ապրել Ռուսաստանից առանձին` շրջափակված Թուրքիայի նման թշնամի պետությամբ: Եթե մարդկանց հարցնեիր, թե առաջին հերթին ինչ չպետք է անել, նրանք կպատասխանեին, որ չպետք է Խորհրդային Միությունից անկախանալ: Սակայն խնդիրն այն չէր` Հայաստանն ուզում էր այդ անկախությունը, թե ոչ: Խնդիրն այն էր, որ այդ անկախությունը դառնալու էր անխուսափելի, այդ անկախությունն ինքն էր գալու մեր դուռը, եւ մենք պիտի պատրաստ լինեինք այն ընդունելու:
Վազգեն Մանուկյանը եւ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը, ովքեր արդեն 1990 թ. օգոստոսին զբաղեցնում էին համապատասխանաբար վարչապետի եւ Գերագույն խորհրդի նախագահի պաշտոնները, պնդում էին, որ հայ ժողովուրդն իր ազգային իղձերին հասնելու համար պետք է ապավինի միայն եւ միայն սեփական ուժերին: Նրանք քաղաքականապես սնանկ եւ վտանգավոր էին որակում որոշ մտավորական գործիչների կողմից քարոզվող տեսակետը, որ Հայաստանը, շրջապատված լինելով այլակրոն, թշնամի ազգերով, իր գոյությունը կարող է պահպանել միայն որեւէ հզոր պետության հովանավորության շնորհիվ:
«Այս մտայնությունը մեր ժողովրդին մատնում է բարոյական ստրկության, զրկում քաղաքական դաշնակից դառնալու հնարավորությունից, որը քաղաքականության մեջ հաջողության հասնելու երաշխիքն է: Հայաստանի՝ որպես պանթուրքիզմի ծրագրի խափանումը եւ դրանում Ռուսաստանի շահերին ծառայող գործոնի ըմբռնումը Հայկական հարցը կրկին ներքաշում է միջազգային հարաբերությունների բարդ ոլորտը, որը հղի է մեր ժողովրդի ճակատագրի համար վտանգավոր հետեւանքներով»,- ասում էր Տեր-Պետրոսյանը:
1991 թ. օգոստոսյան հեղաշրջման ձախողված փորձն ավելի արագացրեց խորհրդային պետության վախճանը: Եվ միայն հեղաշրջման ձախողումից հետո խորհրդային հանրապետությունները, որոնք ընդամենը վեց ամիս առաջ քվեարկել էին Խորհրդային Միության պահպանման օգտին, մեկը մյուսի հետեւից հռչակեցին իրենց անկախությունը: Օգոստոսի 24-ին անկախություն հռչակեց Ուկրաինան, 31-ին` Կիրգիզիան, օգոստոսի 30-ին` Ադրբեջանը, սեպտեմբերի 1-ին` Ուզբեկստանը, հոկտեմբերի 27-ին` Թուրքմենիան, դեկտեմբերի 16-ին` Ղազախստանը:
Նույն տարվա սեպտեմբերի 21-ին, ինչպես նախատեսվել էր դեռ կես տարի առաջ, Հայաստանում տեղի ունեցավ անկախության
հանրաքվե, որին մասնակցեց ընտրական իրավունք ունեցող բնակչության շուրջ 94. 5 տոկոսը։ Ավելի քան 99 տոկոսն «այո» ասաց անկախ, ազատ եւ ինքնիշխան պետություն ունենալու հայ ժողովրդի երազանքին: Իրավաբանորեն Հայաստանը անկախություն հռչակեց հենց սեպտեմբերի 21-ին, իսկ փաստացի անկախության ուղին սկիզբ էր դրվել դեռ նախորդ տարվա օգոստոսի 23-ին:
Երրորդ հանրապետության հիմնադիրները` ի դեմ ՀՀՇ-ի, պետականության հիմքում դրեցին համամարդկային այնպիսի գաղափարներ, ինչպիսք էին ազատ, անկախ, ինքնիշխան եւ ժողովրդավարական պետության կառուցումը, ազատ տնտեսական հարաբերությունների հաստատումը, ազատ ու անկախ մամուլի գոյությունը, հարեւանների հետ հաշտ ու խաղաղ գոյակցությունը: Սակայն այդ գաղափարների մեծ մասը վարկաբեկվեց հենց ՀՀՇ-ի իշխանության տարիներին, ինչն առաջ բերեց մեծ հիասթափություն ոչ միայն իշխանությունների, այլեւ անկախության գաղափարի նկատմամբ: Շուրջ մեկ միլիոն մարդ հեռացավ անկախ Հայաստանից:
18 տարին քիչ ժամանակ չէ, որպեսզի անկախությունը Հայաստանի քաղաքացիների համար դառնար բացարձակ արժեք: Ամեն տարի սեպտեմբերի 21-ը նշվում է պետականորեն, այդ օրը ոչ աշխատանքային է, սակայն համապետական տոնը դեռեւս չի վերածվել համաժողովրդականի: Դա ունի ե՛ւ օբյեկտիվ, ե՛ւ սուբյեկտիվ պատճառներ: Անշուշտ, անկախության հաստատման ճանապարհը ենթադրում է նաեւ զրկանքներ ու անվերադարձ կորուստներ անկախության ձգտող ժողովրդի համար, սակայն այդ զրկանքներն ու կորուստները չպետք լինեին միայն ժողովրդի մեկ հատվածի հաշվին:
Այսօր` անկախության հաստատումից 18 տարի անց, բնակչության մի հատված դեռ երանի է տալիս խորհրդային անազատ ժամանակներին: Դրա պատճառը ոչ այնքան խորհրդային «լավ, բարի» ժամանակներն էին, որքան հոռի բարքերը, որոնք եկան անկախության հենց առաջին օրերից եւ դարձան մեր կյանքի ու կենցաղի անքակտելի մասը: Դա ե՛ւ կոռուպցիան է, ե՛ւ մարդու իրավունքների համատարած ոտնահարումը, ե՛ւ պարբերաբար կեղծվող ընտրությունները, անարդարությունը, սոցիալական խիստ շերտավորումը։
18 տարին քիչ ժամանակ չէ, որպեսզի Հայաստանում հաստատվեր քաղաքական համակարգ: Սակավ բացառություններով` այսօրվա Հայաստանի պետական կառավարման համակարգը քաղաքական չէ:
18 տարի, անգամ 37 տարի հետո էլ Հայաստանում Անկախության տոնը չի մտնի մեր ընտանիք, կնշվի հիմնականում պաշտոնապես, քանի դեռ ընտրությունները չեն անցնում արդար, քանի դեռ երկրում իշխում է ոչ թե օրենքի իշխանությունը, այլ` իշխանական, չինովնիկական կամայականությունը, քանի դեռ ամեն քայլափոխի ոտնահարվում են անկախության իրական տերերի` շարքային քաղաքացիների իրավունքները, ու քանի դեռ երկրում կա արդարության, վաղվա օրվա նկատմամբ հավատի պակաս:
ԹԱԹՈւԼ ՀԱԿՈԲՅԱՆ

Հեղինակի բոլոր նյութերը
Ձեր կարծիքը (0)  |  Նամակ խմբագրին |  Տպել
| Share
Առնչվող հոդվածներ
Եղանակը Հայաստանում18:00 24/11/2014
Կաթողիկոսն ընդունեց ՀՀ-ում Ֆրանսիայի նորանշանակ դեսպանին16:22 24/11/2014
Այսօրվանից Երևանում գործարկվում են նոր արագաչափեր16:00 24/11/2014
Մենք չենք ապացուցի14:51 24/11/2014
Բակո Սահակյանը Լոս Անջելեսում է14:17 24/11/2014
Տիգրան Հարությունյանն ազատվել է ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարի տեղակալի պաշտոնից11:34 24/11/2014
Զոհված օդաչուներին կհուղարկավորեն Եռաբլուրում 10:41 24/11/2014
ՀՀ ավտոճանապարհներին տեղ-տեղ մերկասառույց է10:11 24/11/2014
Մահացել է լեգենդար հոկեյիստ Վիկտոր Տիխոնովը10:01 24/11/2014
Տարհանվել են ուղղաթիռի անձնակազմից մեկի դին, երկուսի մասունքները (տեսանյութ)11:20 22/11/2014
Եղանակը Հայաստանում18:19 21/11/2014
Վալանսի քաղաքապետը Ղարաբաղ-Ֆրանսիա բարեկամական խմբի անդամ է17:31 21/11/2014
Ֆրանսիան ամեն բան կանի՝ օդաչուների աճյունները Հայաստան վերադարձնելու համար16:11 21/11/2014
Վարչապետը՝ ԱՊՀ երկրների կառավարությունների ղեկավարների խորհրդի նիստին14:53 21/11/2014
Ողջույնի համաշխարհային օրն է12:52 21/11/2014
Բակո Սահակյանը Փարիզում է12:27 21/11/2014
"Ռուս եմ, ազնիվ եմ, աշխատասեր եմ: Պուտինի արեւ"12:06 21/11/2014
Քրեակատարողական համակարգի հայ ծառայողները վերապատրաստություն կանցնեն Ռուսաստանում11:23 21/11/2014
Ադրբեջանցիները եւս հնարավորություն չունեն մոտենալ խոցված ուղղաթիռին11:13 21/11/2014
"ՄՄ ու ԵՏՄ անդամակցումը ենթադրում է ռուսաստանյան գործընկերների հետ համագործակցության առավել ակտիվացում"11:08 21/11/2014
Այնուամենայնիվ
Էդիկ Անդրեասյանի սյունը

Էդիկ Անդրեասյան

Իսկ ինչո՞ւ անվստահություն չհայտնել կառավարությանը

Ի՞նչ անել: Այս պահին եռյակին որևէ բան հուշելը կամ առաջարկելը անշնորհակալ գործ է: Ով իրենց հետ չէ, ուրեմն դավաճան է, ուրեմն իշխանությունների հետ է, Բաղրամյան 26-ի քութիկ է և այլն, և այլն… Որպեսզի նման մի որակումի էլ մենք չարժանանանք, պարզապես եռյակին կասենք` վերջ տվեք այս տրագիկոմեդիային և գնացեք ԲՀԿ-ի բացած շտաբներում ժողովրդին հումանիտար օգնություն բաժանելու:
Հովիկ Աֆյանի սյունը

Հովիկ Աֆյան

Հռետորական հարց

Հայաստանում բոլորիս գործերը վատ են, ավելին, բոլոր հայերի գործերն են վատ՝ անկախ նրանից` նրանք ապրում են արտասահմանում, թե այստեղ երազում են արտասահմանում ապրելու մասին:
Շահան Գանտահարեանի սյունը

Շահան Գանտահարեան

Ստեփանակերտից դեպի ինքնորոշվելու փորձ կատարող ժողովուրդներ

Արցախը հանրաքվեի ճանապարհով ինքնորոշված լինելու, պետականություն հաստատելու և պետականաշինության առումով ճամնապարհ անցած լինելու իր փորձառություններն է փոխանցում ինքնորոշում առաջադրած ժողովուրդների ներկայացուցիչներին:
Դերենիկ Մելիքյանի սյունը

Դերենիկ Մելիքյան

Ադրբեջանում` խաչքարերի ջարդ, Վրաստանում` վանդալիզմ, իսկ Իրանում` պետական հովանաւորութիւն...

Իրանական բարեացակամ ու մասնաւորապէս հարազատ Ատրպատականի հողում իրանահայը եւ ինչու չէ նաեւª այլ երկրների հայորդիներ, Իրանի պետական քաղաքակիրթ հովանաւորութեան ու հոգածութեան ներքոյ, 60-րդ անգամ յատուկ շուքով ու խանդավառութեամբ են ուխտի գնալու Ս. Թադէ եւ միեւնոյն իւրայատկութիւնից ելնելով էլª վերահաստատելու են հոգեւոր արժէքներին կառչելու աւանդոյթը եւ յատկապէս իրենց 100-ամեայ պահանջատիրական պայքարին ընդառաջ` ամրագրելու են համազգային միասնականութեան հրամայական ու վարակիչ ոգին:
Նաիրա Ղազարյանի սյունը

Նաիրա Ղազարյան

Ճամպրուկային տրամադրություն

Ճամպրուկներն ինձ օգնեցին կյանքին թեթև հայացքով նայել։ Առաջ, երբ ապրում էի Հայաստանում, ես իրերից կարծես կախում ունեի, դրանք իմ սոցիալական ապահովման հենարանն էին հիշեցնում։
Արծրուն Կոստանդյանի սյունը

Արծրուն Կոստանդյան

Մի փոքր ժամանակավրեպ որոշում

...Մուտքի մոտից սակայն լսելի էին դահլիճից հասնող ուրախ ձայները, շամպայնի խցանների շրխկ-թրխկն ու բաժակների զրնգոցը. ինքնամեծարվում էին տղերքը՝ իրենք էլ չհավատալով, որ այդքան խելացի են ու ժողովրդի, պետության մասին այդքան անձնուրացաբար մտածող
Սիրանի սյունը

Սիրան

Չե\'մ վճարելու կենսաթոշակային պարտադիր 5 %-ը, եթե անգամ Պուտինը խնդրի

Ասել եմ, էլի կասեմ` մեր երկիրն այլեւս երկիր չէ, սա դարձել է հղփացածների եւ շփացածների որջ` իրենց սպասարկող վարձկաններով: Առաջ սա Գառնու քարերի սիմֆոնիայի երկիրն էր, սա Ծածկած շուկայի երկիրն էր, սա ...
Կարեն Մամիկոնյանի սյունը

Կարեն Մամիկոնյան

Աֆորիզմներ-92

Մեր կառավարության շնորհիվ շատերը ճաշակեցին ազատ և լավ կյանքի համը… օտարության մեջ:
Արմեն Վարդանյանի սյունը

Արմեն Վարդանյան

Երեք հանդիպում, կամ \"Երկու հատ հաց կառնե՞ս՝ տուն տանեմ\"

1994 թվականի հունվարի վերջին օրերն էին: Ռազմական գործողություններն առավել թեժ էին Արցախի հյուսիսարևելյան հատվածում: Ազերիներից ազատագրվում էր Մարտակերտի շրջանը...
Արաքս Պողոսյանի սյունը

Արաքս Պողոսյան

Ղարաբաղ, իմ սեր, դու էլ առաջվանը չես

...Սա է` ինչ կա. ուզում ես ուզիր, ուզում ես` ոչ: Բայց երեսով չտաս մեր սերը, որովհետև գուցե դա բոլորովին էլ սեր չէր, այլ սիրահարություն` կարճ ու վաղանցուկ: Իսկ նրանք, ովքեր հասկացան, որ...
Արմեն Հովհաննիսյանի սյունը

Արմեն Հովհաննիսյան

Սահմանադրության դատարան

...պսևդոլիբերալ հեքիաթները կպահեք ձեզ ապաստան տվող երկրների դիվանագետների համար: Ձեռք տա՝ կհավատան, ձեռք չի տա...
Անի Գրիգորյանի սյունը

Անի Գրիգորյան

Սերժ Ազատիչ

...Մինչդեռ Հայաստանն ահագին առաջ գնացած կլիներ, եթե Սերժ Սարգսյանն այս օպերատիվությամբ եւ զայրույթի ու վճռականության այս չափաբաժնով արդեն իսկ պատժած լիներ նրանց, ովքեր աղաղակող ձեւով խեղում են...
Ալեքսանդրա Պետրոսյանի սյունը

Ալեքսանդրա Պետրոսյան

Եղիր հեզ, բանող եզ…

... Ու եթե այս ամենից դուք չվիրավորվեցիք, ձեզ կաշառք առաջարկելուց եւ ձեր ձայնը վաճառելուց պարզ է` չէիք վիրավորվելու:
Սիւզան Խարտալեանի սյունը

Սիւզան Խարտալեան

Հայեացք Եւրոպայէն-նախագահական ընտրութիւններու առթիւ

Հայ մարդը պիտի իմանայ դժուար որոշումներու կայացման ձեւին ու գործընթացի մասին, յատկապէս այն, որ ինչպէս պիտի բաշխուին կորուստները: Կորուստներուն մասնակից պիտի ըլլան բոլորը, հասարակութեան բոլոր խաւերը, իւրաքանչիւրը իր չափին համապատասխան, սակայն ի վերջոյ պիտի շահին բոլորը:
Սուսաննա Մարգարյանի սյունը

Սուսաննա Մարգարյան

Երբ լրագրող ես

Ես զզվում եմ ինձ հասցեագրված \"մի հատ սրան լրագրի, բայց իմ անունը չտաս\" պահանջ-խնդրանքներից: Ես միշտ էլ հեգնել ու սրտնեղել եմ նրանցից, ովքեր նախ հիացել...
Լեւոն Սարգսյանի սյունը

Լեւոն Սարգսյան

Անպատժելիության զոհը

...կա՞ր մեկը, որ այս օրերին մեկ անգամ ևս չհամոզվեց, թե ինչպես մարդկային դաժանության դեմ երբեմն նույնիսկ տատամսում ու վարանում է տեր Աստվածն ինքը` ուժ չունենալով իր ամենազոր աջը մեկնելու կարոտյալին։
Թաթուլ Հակոբյանի սյունը

Թաթուլ Հակոբյան

Պատերազմի երեք սցենար

... ստացվում է, որ ստատուս-քվոյի պահպանման պայմաններում, երբ Հայաստանը, Արցախը և Ադրբեջանը տարածքային չափումով ոչինչ չեն զիջել և ոչինչ չեն նվաճել, կորցրել են շուրջ 4000 երիտասարդների:
Գոհար Հայրապետյանի սյունը

Գոհար Հայրապետյան

Փնտրում ենք իսկական տղամարդ

Եվ իրոք, ո՞վ է իսկական տղամարդը: Տարբեր կանանց համար իսկական տղամարդու մասին պատկերացումները բեւառային են: Մեկի իսկական տղամարդը խնամված ու միշտ սափրված մետրոսեքսուալն է, մյուսինը` չսափրված մաչոն, երրորդինը` \"ակնոցավոր\" ծրագրավորողը: Բայց կա տղամարդկային մի որակ, որը փնտրում են բոլոր կանայք:


©2014 Report.am
Իրավունքները պաշտպանված են
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈւԹՅՈւՆ   |   ՀԱՍԱՐԱԿՈւԹՅՈւՆ   |   ՏՆՏԵՍՈւԹՅՈւՆ   |   ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ   |   ՄՇԱԿՈւՅԹ   |   ԱՅԼ   |   ՄԱՐԶԱԿԱՆ Studio One - Website Design and Development